Nieuw onderzoek suggereert dat type en leeftijd van grondwater het risico op de ziekte van Parkinson kunnen beïnvloeden. ‘Jonger’ water en bepaalde grondwaterlagen lijken een hogere blootstelling aan neurotoxinen te bevorderen. Verdere studies zijn nodig om specifieke oorzaken en preventiestrategieën te onderzoeken.

Onderzoekers hebben gekeken naar de relatie tussen grondwater en de ziekte van Parkinson. In een grootschalige studie werden 12.370 patiënten vergeleken met ruim 1,2 miljoen controlepersonen binnen een straal van drie mijl rond meer dan 1.000 watermonstersites.

De studie analyseerde de leeftijd van het grondwater, de waterbronnen en het type watervoerende laag (aquifer). Aquifers zijn gesteentelagen die water vasthouden en doorlaten naar bronnen en putten. De onderzoekers gebruikten deze gegevens als een indirecte maat voor blootstelling aan neurotoxinen, zoals pesticiden en zware metalen.

Resultaten lieten zien dat personen die water uit carbonate aquifers gebruikten 24% meer kans hadden op parkinson dan mensen met water uit andere aquifers. Oudere grondwaterlagen waren geassocieerd met een lager risico, vooral binnen carbonate systemen. Bij elke standaardafwijking in ouderdom nam het risico met 6,5% af. Jonger water in deze aquifers liet juist een hoger risico zien.

De wetenschappers benadrukken dat het niet het water zelf is dat schadelijk is, maar dat bepaalde aquifer-types de kans vergroten dat verontreinigingen in drinkwater terechtkomen. Mensen die afhankelijk zijn van putwater kunnen daardoor een hogere kans hebben op blootstelling aan neurotoxinen die eerder in verband zijn gebracht met parkinson.

De studie heeft enkele beperkingen. De resultaten zijn gebaseerd op onderzoek in de Verenigde Staten en tonen slechts een associatie, geen causaal verband. Kritische factoren kunnen mogelijk niet volledig zijn meegenomen, en de volledige studie is nog niet door andere wetenschappers gecontroleerd. Echter, er is in 2023 ook Nederlands onderzoek gedaan naar bestrijdingsmiddelen in ons water met verontrustende resultaten.

Toekomstig onderzoek moet uitwijzen welke specifieke waterverontreinigingen het risico verhogen. Ook wordt gekeken naar manieren om risico’s te beperken. Mogelijke strategieën zijn het beschermen van aquifers tegen verontreiniging, het verbeteren van waterkwaliteitsmonitoring, jaarlijkse controle van privéputten en versterking van waterzuiveringssystemen.

Deze bevindingen suggereren dat milieu-invloeden in drinkwater een rol kunnen spelen bij het ontstaan van de ziekte van Parkinson. Verdere studies zijn cruciaal om preventiestrategieën te ontwikkelen en risico’s op populatieniveau te beperken.

Bronnen:
www.parkinson-vereniging.nl
aan.com