Mensen met multipel myeloom kunnen zichzelf voortaan thuis behandelen met een nieuwe vorm van immuuntherapie. Het HagaZiekenhuis is het eerste ziekenhuis in Nederland dat deze behandeling aanbiedt. De injecties worden inmiddels vergoed vanuit de basisverzekering.
Patiënten met multipel myeloom, ook wel de ziekte van Kahler genoemd, hoeven voor een deel van hun behandeling niet langer naar het ziekenhuis. Het HagaZiekenhuis in Den Haag laat geschikte patiënten voortaan thuis injecties met elranatamab toedienen.
Multipel myeloom is een vorm van beenmergkanker waarbij kwaadaardige plasmacellen de aanmaak van gezonde bloedcellen verstoren. De ziekte kan onder meer botpijn, vermoeidheid en bloedarmoede veroorzaken. Volgens de Nederlandse Kankerregistratie kregen vorig jaar 1.607 mensen de diagnose.
De ziekte is niet te genezen, maar behandelingen kunnen de ziekte afremmen en de levensverwachting verlengen. Elranatamab is een vorm van immuuntherapie die het afweersysteem helpt kankercellen aan te vallen. Nadat patiënten de eerste injecties in het ziekenhuis hebben gekregen en uitleg hebben ontvangen, mogen zij de behandeling thuis voortzetten. De injectie wordt toegediend in het bovenbeen of de buik.
Volgens het HagaZiekenhuis geeft de thuisbehandeling patiënten meer zelfstandigheid en vermindert het aantal ziekenhuisbezoeken.
Niet iedereen komt in aanmerking voor deze aanpak. Patiënten moeten de Nederlandse taal voldoende beheersen om de instructies te begrijpen. Ook mogen lichamelijke beperkingen het zelf injecteren niet onmogelijk maken en is het belangrijk dat het injectieschema nauwkeurig wordt gevolgd.
Mensen die liever niet zelf injecteren of niet aan de voorwaarden voldoen, kunnen de behandeling gewoon in het ziekenhuis blijven krijgen.
Elranatamab wordt vergoed vanuit de basisverzekering voor patiënten die eerder al ten minste drie andere behandelingen tegen multipel myeloom hebben ondergaan. Met de introductie van deze thuisbehandeling zet het HagaZiekenhuis een nieuwe stap in de zorg voor mensen met deze vorm van beenmergkanker.