Ook op de intensive care zijn tekorten aan medische hulpmiddelen steeds vaker merkbaar. Zorgverleners krijgen niet alleen te maken met schaarste aan medicijnen, maar ook aan producten die in de dagelijkse zorg onmisbaar zijn. Denk aan tracheostoma’s, infuusnaalden, infuusvloeistoffen en beschermende materialen.
Dat zegt Niels Gritters van den Oever, intensivist bij Treant en voorzitter van de farmacotherapiecommissie van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care. Volgens hem hebben intensivecareafdelingen de afgelopen jaren meerdere keren moeten omgaan met tekorten. “We hebben tekorten gehad aan tracheostoma’s en eerder aan venflons”, zegt hij. Ook noemt hij het tekort aan infuusvloeistoffen van anderhalf jaar geleden en de schaarste aan mondkapjes, jassen en handalcohol tijdens de coronapandemie.
Een tracheostoma is een opening in de luchtpijp waardoor een patiënt kan ademen. Zo’n hulpmiddel kan nodig zijn bij patiënten die langere tijd beademing nodig hebben. Venflons zijn kleine infuusnaalden waarmee vocht of medicijnen rechtstreeks in een bloedvat worden toegediend. Het zijn basisproducten in het ziekenhuis, maar juist zulke producten blijken kwetsbaar wanneer de levering stokt.
Volgens Gritters van den Oever reageren zorgverleners bij elk tekort vooral achteraf. Er ontstaat een probleem, waarna teams snel op zoek moeten naar een oplossing. Soms wijken afdelingen uit naar een ander merk, een andere maat of een andere werkwijze. Ook moeten voorraden strakker worden verdeeld.
Dat vraagt veel van zorgverleners. Op een intensive care is de druk vaak al hoog. Patiënten zijn ernstig ziek en hebben intensieve zorg nodig. Als materialen schaars zijn, komt daar extra overleg en extra controle bij. Artsen, verpleegkundigen, apothekers en inkopers moeten snel beoordelen welke alternatieven veilig zijn.
De tekorten laten zien hoe afhankelijk ziekenhuizen zijn van betrouwbare leveringen. Veel medische hulpmiddelen worden via internationale ketens geproduceerd en verspreid. Als ergens in die keten iets misgaat, kan dat gevolgen hebben voor Nederlandse ziekenhuizen. Tijdens de coronapandemie werd dat duidelijk bij mondkapjes, beschermende jassen en handalcohol. Maar ook buiten crisistijd ontstaan tekorten.
Voor patiënten betekent schaarste niet automatisch dat zij geen zorg krijgen. Ziekenhuizen zoeken meestal naar vervangende oplossingen. Toch kan een tekort de organisatie van zorg verstoren. Medewerkers moeten andere producten gebruiken, behandelingen aanpassen of extra afspraken maken. Dat kost tijd en kan onzekerheid geven.
De ervaringen op de intensive care laten zien dat tekorten aan medische hulpmiddelen geen losse incidenten zijn. Ze keren regelmatig terug en vragen telkens om snelle maatregelen. Meer voorbereiding is daarom nodig, bijvoorbeeld met betere voorraadbewaking, duidelijke noodplannen en nauwere samenwerking met leveranciers. Juist op plekken waar patiënten kwetsbaar zijn, zoals de intensive care, is tijdige beschikbaarheid van hulpmiddelen van groot belang.
Bron:
https://nos.nl/nieuwsuur/video/2615814-rekening-houden-met-tekorten-aan-medische-hulpmiddelen
