17-06-2024

Orthomoleculaire therapie bij parkinson

Orthomoleculaire therapie richt zich op het herstellen van lichaamsbalansen door middel van voeding en voedingsstoffen. Deze therapie gaat uit van het idee dat genetische- en omgevingsfactoren samen met fysieke kenmerken invloed hebben op de processen in het lichaam. Door tekorten aan vitaminen, mineralen en andere essentiële stoffen aan te vullen, probeert orthomoleculaire therapie verstoringen in lichaamsfuncties te verbeteren en ziekte te voorkomen of te behandelen. Deze benadering wordt ook toegepast bij de ondersteuning van de behandeling van parkinson.

Orthomoleculaire therapie stelt dat het menselijk lichaam optimaal functioneert met de juiste balans van voedingsstoffen. Verstoringen in deze balans worden geassocieerd met ziektes. Daarom wordt zowel naar geestelijke als lichamelijke klachten gekeken. De behandeling omvat aangepaste voeding, bewegingsadviezen, eventueel fytotherapie, en suppletie met voedingssupplementen. Een orthomoleculair arts of therapeut richt zich op het herstellen van disbalansen door tekorten aan te vullen en overtolligheden te vermijden.

Bij de behandeling van ziekten als de ziekte van Parkinson, beweren orthomoleculaire therapeuten dat ze de achteruitgang van zenuwcellen kunnen vertragen en symptomen kunnen verminderen.1 Ze bieden echter bieden geen vervanging voor reguliere behandelingen. Elke orthomoleculaire behandeling wordt afgestemd op de individuele patiënt, met een nadruk op een goed uitgebalanceerd dieet. Voeding zonder onnodige toevoegingen en bewerkingen wordt als ideaal beschouwd, en supplementen worden ingezet om eventuele tekorten te corrigeren. Er wordt hierbij gewaarschuwd voor mogelijke interacties tussen natuurlijke stoffen, supplementen, en medicijnen. Zo kan bepaalde parkinsonmedicatie, zoals Levodopa, minder goed werken bij verhoogde inname van vitamine B.2

Orthomoleculaire therapie benadrukt een vezelrijk dieet met veel groene groenten, wortelgroenten, fruit en omega-3 rijke vis. Vis wordt aanbevolen vanwege de ontstekingsremmende werking van omega-3 vetzuren, met een advies om twee tot zes keer per week vette vis te eten. Voorzichtigheid wordt geboden met granen, peulvruchten en aardappelen, vanwege de aanwezigheid van toxines (zelfs na koken). Suiker, zout, alcohol, cafeïne, kunstmatige toevoegingen, plantaardige oliën en gefrituurde producten dienen zoveel mogelijk beperkt te worden. De eiwitinname moet zorgvuldig worden getimed, omdat eiwitten de werking van Levodopa kunnen verminderen.

Hoewel voeding en supplementen medicinale effecten kunnen hebben, kunnen ze ook schadelijk zijn als ze niet goed worden gebruikt. Daarom wordt geadviseerd om altijd een gekwalificeerd orthomoleculair arts of therapeut te raadplegen, naast de eigen behandelend arts. Orthomoleculair therapeuten kunnen zich aansluiten bij beroepsverenigingen, mits zij voldoen aan de kwaliteitseisen en erkende opleidingen hebben afgerond. Het up-to-date houden van kennis door middel van nascholing is verplicht voor deze beroepsbeoefenaren.

Bronnen:

1 Orthomoleculaire therapie en parkinson – Parkinson Vereniging (parkinson-vereniging.nl)
2 Levodopa bij ziekte van Parkinson | Wilhelmina Ziekenhuis Assen (wza.nl)