Magnesium is belangrijk voor onze gezondheid. Een gevarieerd dieet, rijk aan groene groenten en noten, zorgt meestal voor voldoende inname. Toch heeft 1 tot 2%van de bevolking een tekort aan magnesium. Dit kan leiden tot klachten als spierkrampen, lusteloosheid en hartritmestoornissen. Onderzoekers van het Radboudumc hebben in het wetenschappelijke tijdschrift New England Journal of Medicine een overzicht gegeven van de huidige stand van zaken rondom magnesiumtekort. Ze bespreken de oorzaken, gevolgen en mogelijke behandelingen.
Hoogleraar Moleculaire Nierfysiologie Joost Hoenderop en collega-onderzoeker Jeroen de Baaij onderzoeken de oorzaken van magnesiumtekort. De oorzaken variëren en kunnen onder andere worden veroorzaakt door bepaalde geneesmiddelen, zoals zware maagzuurremmers, plaspillen, bepaalde typen chemotherapie en medicijnen die de afweer onderdrukken.
Ook lopen patiënten met diabetes type 2 een verhoogd risico op magnesiumtekort. Daarnaast zijn er zeldzame ziekten waarbij patiënten magnesium niet goed kunnen opnemen of vasthouden. Hoewel deze ziekten zeldzaam zijn, biedt onderzoek naar deze gevallen waardevolle inzichten die kunnen bijdragen aan de behandeling van een bredere groep patiënten.
In ziekenhuizen komt magnesiumtekort vaak voor. Op de intensive care kan het percentage oplopen van 10 tot 60%. Een laag magnesiumgehalte kan het herstel van patiënten vertragen. Om dit beter te begrijpen, is er nu een nieuwe meetmethode geïntroduceerd. De nieuwe methode meet de geïoniseerde magnesiumniveaus in het bloed. Dit geeft een nauwkeuriger beeld van het biologisch beschikbare magnesium.
Momenteel werken Hoenderop en De Baaij samen met het Jeroen Bosch Ziekenhuis aan een nieuwe studie. Deze studie richt zich op het sneller opsporen van magnesiumtekorten bij mensen die maagzuurremmers gebruiken, met behulp van de nieuwe meetmethode. Ze hopen een systeem te ontwikkelen dat afwijkende magnesiumwaarden en de gevolgen hiervan tijdig signaleert.
Daarnaast worden er studies uitgevoerd naar de opname en uitscheiding van magnesium. De afgelopen twintig jaar hebben onderzoekers in Nijmegen verschillende eiwitten geïdentificeerd die betrokken zijn bij de regulatie van magnesiumopname in de nieren. Dit onderzoek heeft geleid tot een beter begrip van hoe de nieren magnesium vasthouden en welke verstoringen hierbij kunnen optreden.
In eerdere studies onderzochten Hoenderop en De Baaij patiënten met ernstige klachten zoals tintelingen, tremoren en een rusteloos gevoel. Deze patiënten kregen inuline, een stof die de opname van magnesium in de darmen bevordert, en dit leverde positieve resultaten op.
Gezonde mensen die gevarieerd eten, hoeven meestal niet bang te zijn voor een magnesiumtekort. De belangrijkste risicogroepen zijn mensen die maagzuurremmers gebruiken en mensen met diabetes type 2. De verwachting is dat het probleem van magnesiumtekort zal toenemen door de stijging van het aantal patiënten met diabetes type 2.
Hoenderop adviseert echter tegen het slikken van magnesiumsupplementen zonder medische noodzaak. Hoewel overdosering weinig voorkomt, kan overmatig gebruik bijwerkingen veroorzaken, zoals diarree. Hij benadrukt dat mensen met klachten een arts moeten raadplegen voor een juiste diagnose en behandeling.
Bron: