Vier het leven en het licht
Rineke Dijkinga
Ik houd van kerstliedjes en kerstverhalen met diepzinnige metaforen. Vooral de verhalen van de Kelten en Germanen vind ik prachtig. Zij vierden met kerst dat zij de donkerste dag weer hadden overwonnen en dat de natuur weer tot leven zou komen. En ze vierden hun dankbaarheid voor al het voedsel dat hen door die natuur was geschonken.
Waarom zullen we het niet anders doen in december?
Ook voor de moderne mens zijn hoop, leven en licht nog steeds dé ingrediënten van onze decemberrituelen. We trekken er heel wat geld, tijd en moeite voor uit om ons met kerstlichtjes, kerstbomen en mooi gedekte tafels te omringen.
Elk jaar roept dat dezelfde vragen bij mij op. Hoe kan het dat we het einde van het jaar en het leven vieren, met lichtjes, rituelen en heel veel voedsel, maar dat we het voedsel dat leven, licht en hoop in ons lijf en brein kan brengen dan zelden op tafel zien?
Want eerlijk is eerlijk: bij menigeen staat de decembermaand, van de pepernoten tot en met de oudjaarsgerechten, bol van voedsel dat juist géén ‘leven’, ‘licht’ of ‘vitaliteit’ bevat. Omdat het ultrabewerkt is en vaak duizenden kilometers heeft afgelegd. Onze grootste vrienden, onze darmbacteriën, laten we in december zo altijd in de steek.
Om me heen hoor ik vaak zeggen: ‘Gezonder, dat doen we in januari wel weer! Dit hebben we wel verdiend.’ En natuurlijk is er helemaal niets mis mee om je op zijn tijd aan iets ongezonds te buiten te gaan. Maar ik blijf het lastig vinden dat deze maand vooral gepaard gaat met overdadig en ongezond.
Waarom zullen we het niet anders doen? Met dezelfde moeite maak je van feestjes échte feestjes. Feestjes waarin we zorgzaam zijn voor elkaars gezondheid, elkaars portemonnee en voor de draagkracht van de aarde. Dat zou wat mij betreft hip, trendy en het nieuwe normaal moeten worden.
Daarom vind ik het leuk om in december mijn creativiteit aan te boren en te bedenken wat ik wél kan doen om zorgzame feestgerechten op tafel te zetten*. Als we dit samen oppakken, dan gaan we tradities ombuigen. Wie weet voel je je dan dit jaar nog een cultuurbarbaar of een spelbreker als je traditionele gerechten ‘omkat’ naar de gezondere versie. Mijn ervaring is dat menigeen een zucht van verlichting slaakt als er ook gezonde alternatieven zijn. En ik weet bijna zeker dat je darmbacteriën dit goede gastheerschap zeer zullen waarderen.
En als je krachtig, levendig en betaalbaar voedsel serveert, vertel er dan ook een mooi verhaaltje bij. Als ode aan de aarde, de zon, de boer/teler of de kok die er zoveel energie in stopten. Uit dankbaarheid dat we bij elkaar kunnen zijn en samen mogen eten. Halen we het Keltische dankbaarheidsritueel gewoon weer van stal.
Fijne feestdagen!
*Benieuwd hoe zulke mooie/betaalbare feestgerechten eruit zien? Kijk op rinekedijkinga.nl.
Natuurlijke Voeding – Tekorten aan B-vitamines kunnen op de loer liggen
