Waarom die sterftepiek?

Vijf jaar na de komst van Covid-19 blikken media terug met een bijna nostalgische toon. Maar zolang er wordt gevaccineerd, mensen lijden aan post-covid of post-vaccinaal syndroom (PVS) en de oversterfte sinds 2021 onverklaard blijft, is corona allesbehalve verleden tijd. Toine de Graaf verdiept zich in de kwestie.

Door: Toine de Graaf

In september start opnieuw een prikronde tegen Covid-19 in Nederland. Vijf jaar nadat hier de eerste Covidpatiënt werd gediagnosticeerd, is het Sars-cov-2 virus dus nog steeds niet verdwenen. De jaarlijkse prikronde is bijna ‘normaal’ geworden, maar dat is het niet volgens critici.

Zo pleit het Artsen Collectief, een onafhankelijke non-profitorganisatie met een netwerk van 2.700 artsen en medisch professionals, al geruime tijd voor een moratorium op de mRNA-vaccinaties. Dit vanwege ‘het grote aantal bijwerkingen, waaronder ernstige, onverklaarde oversterfte, onverklaarde geboortedaling en lage effectiviteit.’

Vooral de oversterfte is een onderwerp waarover verbitterd strijd wordt gevoerd. Weliswaar voornamelijk achter de schermen, omdat de reguliere media hun vingers niet lijken te willen branden aan deze hete aardappel.

Zo houden praatprogramma’s van publieke en commerciële omroepen kritische wetenschappers en artsen als immunoloog prof. Theo Schetters, hoogleraar waarschijnlijkheidsrekening prof. Ronald Meester, arts-onderzoeker immunologie en infectieziekten dr. Jona Walk en neuroloog Jan Bonte al jarenlang buiten de deur.

Ook kritische datawetenschappers en -analisten zoals Marc Jacobs, Bram Bakker (niet te verwarren met de psychiater), Herman Steigstra, Wouter Aukema, Maurice de Hond en Anton Theunissen zijn niet welkom.

Onverklaarde toename

Theunissen signaleerde in september 2021 als eerste de onverklaarde oversterfte. Hij stelde vast dat de sterfte onder 65- tot 80-jarigen in de zomer van 2021 6,3% boven verwachting lag, wat neerkomt op 942 extra sterfgevallen. Slechts 13,5% daarvan was te wijten aan Covid-19. In alle leeftijdsgroepen samen ging het om 2.149 extra sterfgevallen in 16 weken.

Pieter Omtzigt stelde Kamervragen over de onverklaarde toename, waarna het balletje ging rollen met de ‘motie Omtzigt’, die in december 2021 aandrong op academisch onderzoek.

Maar dat onderzoek kwam er niet. Wel verschenen oversterfte-rapporten van aan de overheid gelieerde instituten zoals het RIVM en onderzoeksinstituut Nivel, met geruststellende uitkomsten. Die rapporten leken bedoeld om een mogelijke link tussen verhoogde sterfte en vaccins te ontkrachten. Ze hielpen politici en media aan hun mantra: ‘de oversterfte heeft niets te maken met de vaccins’.

Bestaande consensus

Toch verscheen in augustus 2024 een onafhankelijk oversterfte-rapport, gefinancierd via crowdfunding, in 2023 gestart door Ronald Meester en Marc Jacobs.

Met medewerking van verschillende artsen en data-analisten concludeerden zij: ‘Tot nu toe heeft de Nederlandse overheid weinig interesse getoond om de veiligheid en werking van de vaccins echt te onderzoeken. Statistiek zoals beschreven en uitgevoerd in dit rapport maakt een zeker causaal verband tussen Covid-19 vaccinaties en sterfte aannemelijk.

Maar om er zeker van te zijn is meer nodig. Wij stellen voor een groot biomedisch onderzoeksprogramma te initiëren, waar bijvoorbeeld autopsies een belangrijk onderdeel van zijn, zoals dat in Duitsland al enigszins van de grond is gekomen.’

De reguliere media zwegen dit rapport dood en het voorgestelde onderzoeksprogramma kwam er niet. Het officiële geluid blijft dat de oversterfte niets met coronavaccins te maken heeft. Kritische volgers bestrijden dit. Niet omdat ze dol zijn op complotten of aandacht willen – want publieke aandacht win je daar juist niet mee – maar omdat ze zich hebben verdiept in de materie en zich rot zijn geschrokken.

Jaarlijks overlijden meer mensen dan op basis van demografische ontwikkelingen mag worden verwacht

Zij moeten opboksen tegen de heersende consensus dat de coronavaccins ‘veilig en effectief’ waren en zijn. Terwijl we van Covid-19 voorgoed verlost zouden zijn geweest als de coronavaccins de belofte van ‘effectiviteit’ zouden hebben ingelost. Ook de vermeende veiligheid lijkt discutabel: elke vaccinatieronde wordt gevolgd door een sterftepiek, en dat al jarenlang.

Theo Schetters documenteert dit elk najaar weer met een grafiek met de traditionele sterftepiek in de slipstream van de prikken. En dat betreft dan nog alleen de schadelijke effecten op korte termijn. Er zijn volop aanwijzingen in de wetenschappelijke literatuur dat op de iets langere termijn vooral hart- en vaatschade haar tol kan eisen.

Volgens Schetters overlijden er sinds 2021 in ons land jaarlijks zo’n 13.000 mensen méér dan op basis van demografische ontwikkelingen mag worden verwacht.

Tekst gaat verder onder de foto.

Politieke blunders

Het kan haast niet anders of binnen de instituties die de bestaande consensus verdedigen – het ministerie van VWS, RIVM, College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG), Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), Nivel en Bijwerkingencentrum Lareb – moet de nervositeit langzaam toenemen. De kritische volgers weten namelijk niet van ophouden en lijken over steeds betere papieren te beschikken.

Een van de meest pijnlijke analyses is van Theunissen. ‘We moeten constateren dat we worden geregeerd door geïnstitutionaliseerde incompetentie,’ schreef hij eerder dit jaar op Virusvaria.nl. Hij stelt dat politieke blunders worden toegedekt door wetenschappers die evaluatie van hun werk weigeren. Politici nemen die adviezen klakkeloos over. ‘Het is een belangenversmelting die zijn weerga niet kent.’

Vertekeningen

De oversterfte-rapporten van RIVM, Nivel en UMC Utrecht tonen grote bescherming door de coronavaccins en hoge sterfte onder ongevaccineerden tijdens prikrondes.

Meester en Jacobs concluderen op basis van intensieve data-analyse dat deze uitkomsten waarschijnlijk het gevolg zijn van twee statistische ‘arte-facten’ ofwel vertekeningen: misclassificatie van (on)gevaccineerden én het zogenoemde healthy vaccinee effect (HVE).

HVE betekent dat mensen die bijna sterven meestal niet meer gevaccineerd worden. Ze overlijden ongevaccineerd, wat ten onrechte als bewijs voor vaccinbescherming wordt gezien. Dit is een bekende en verraderlijke vorm van statistische confounding ofwel vertekening.

Misclassificatie van (on)gevaccineerden houdt in dat een aantal mensen dat een vaccin kreeg als ‘ongevaccineerd’ de boeken is ingegaan.

Het oversterfte-onderzoeksteam rond Meester vermoedt dat mensen die kort na coronavaccinatie overleden – wellicht mede als gevolg van die vaccinatie – disproportioneel vaak niet werden opgenomen in het Covid-vaccinatie Informatie- en MonitoringsSysteem (CIMS) van het RIVM, en zo ten onrechte als ‘ongevaccineerd’ zijn gelabeld.

Ook dit vertekent analyses over effectiviteit en veiligheid van de coronavaccins.

Extreme ondersterfte

De studies naar coronavaccinatie en oversterfte van Nivel, UMC Utrecht en RIVM bevatten volgens Meester c.s. ‘onlogische en bizarre resultaten’. Namelijk extreme oversterfte bij ongevaccineerden en extreme ondersterfte bij gevaccineerden. Het onderzoek van team Meester laat zien dat dit beschermende effect van de coronaprikken het sterkst was in de eerste weken na vaccinatie.

Begin dit jaar brachten Meester, Bakker en Walk een bezoek aan het RIVM om te praten over de verschillende oversterfte-rapporten. Ook CBS en Lareb waren daarbij aanwezig. Het drietal stelde een eenvoudig vervolgonderzoek voor.

Bij Lareb zijn ongeveer 700 overlijdens gemeld na coronavaccinatie, en Meester c.s. wilden nagaan of die allemaal terug te vinden zijn in de CIMS-database. Aanvankelijk leek Lareb bereid, maar na enkele weken veranderde dat abrupt.

Het onderzoek kon volgens Lareb niet worden uitgevoerd omdat veel van de overledenen destijds niet konden worden gekoppeld aan registraties in de CIMS-database – precies wat de misclassificatie-hypothese ondersteunt. Ondanks herhaalde verzoeken weigerde Lareb data of samenvattende kerncijfers te delen met Meester, Bakker en Walk.

Die concludeerden begin april op hun Substack-platform: ‘Er is onafhankelijk onderzoek nodig om de vragen rondom de Nederlandse oversterftedata op te helderen. Wij hebben opnieuw ervaren hoe makkelijk dat door officiële instanties wordt geblokkeerd – en het Lareb is nota bene een waakhond voor vaccinveiligheid.’

Datavervuiling

Half april kwam de oversterfte opnieuw aan de orde tijdens een commissievergadering van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) met toenmalig minister Fleur Agema. De minister werd gevraagd waarom Meester door Lareb wordt tegengewerkt bij het verkrijgen van data van gestorven gevaccineerden. Agema gaf een vaag antwoord en verwees feitelijk door naar het Lareb.

Maurice de Hond noemde het later in de podcast DwarsNieuws, een ‘relatief eenvoudig onderzoek’ dat in een uur uitgevoerd kan worden.

Hij vermoedt dat Lareb het al gedaan heeft, maar de resultaten niet deelt – mogelijk omdat ze misclassificatie aantonen. Mocht blijken dat bijvoorbeeld 200 van de 700 gemelde overlijdens niet als ‘gevaccineerd’ zijn geregistreerd, dan trekt dat volgens De Hond ‘de mat onder alle oversterfte-onderzoeken vandaan.’

Kritische volgers van het vaccinatiedebat lijken over steeds betere papieren te beschikken

Lareb hult zich in stilzwijgen. Intussen lijkt misclassificatie een reële mogelijkheid. Sterker nog: afgelopen najaar sprak een anonieme data-analist zich uit. Hij was getriggerd door de bevinding van Meester c.s. dat veel ongevaccineerden direct stierven na het begin van een prikronde.

Meteen na de start van het vaccinatieprogramma bleken ongevaccineerden zestig keer zo vaak te overlijden als gevaccineerden. ‘Dat kan niet, en wijst op datavervuiling,’ aldus de data-analist. Volgens hem zijn gevaccineerden die kort na vaccinatie overleden, niet als zodanig geregistreerd. Iets vergelijkbaars gebeurde naar zijn mening in het Verenigd Koninkrijk.

Autorisatiebesluit

Tijdens zijn speurtocht naar verklaringen stuitte de data-analist op een bericht uit de Staatscourant van 19 november 2020, over een autorisatiebesluit van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Dat besluit beschrijft hoe persoonsgegevens uit de BasisRegistratie Personen (BRP) worden aangeleverd aan het CIMS-vaccinatieregister.

Hij vond een cruciale passage: wanneer een gevaccineerde op het moment van registratie in CIMS al was overleden, werd de koppeling met CIMS niet meer doorgevoerd. Deze gevaccineerde overledenen kregen daarmee de status ‘ongevaccineerd’.

De analist benadrukt dat we hierachter geen complot hoeven te vermoeden. CIMS is gebaseerd op het RIVM-register voor kindervaccinaties. Kinderen die om wat voor reden ook, komen te overlijden worden steevast verwijderd uit dit register. Maar kinderen overlijden zelden.

Voor volwassenen en ouderen – de doelgroep van de prikken – ligt dat anders. Hun sterfte leidde tot een grondige verstoring van CIMS en alle daarop gebaseerde analyses, zoals die van het RIVM.

Tekst gaat verder onder de foto.

Achterstanden

Daarnaast meldde statisticus Herman Steigstra in september 2024 op Virusvaria.nl: ‘Achterstallige administratie is de belangrijkste reden dat de farmacie de bescherming van de vaccins veel te rooskleurig kon voorstellen.’ Het bleek dat de registratie in CIMS gemiddeld vijf weken achterop liep. Gevaccineerden die in die periode stierven, werden gelabeld als ongevaccineerd.

‘In april 2021 liep die achterstand zelfs op tot tien weken,’ schrijft Steigstra. Op 20 april had CIMS, volgens een memo van het RIVM, een registratie-achterstand van 30% ten opzichte van het totaal aantal gezette prikken.

‘Ongetwijfeld zal de enorme werkdruk bij de huisartsen en prikstraten ertoe hebben bijgedragen dat de administratie achter heeft gelopen,’ aldus Steigstra. ‘De achterstand daalt daarna tot vijf weken en blijft daar dan stabiel hangen. We zijn benieuwd naar de uitleg die de overheid heeft bij het systematisch achterlopen. Is dat nog werkdruk of juist een voorschrift?’

Hoe dan ook, deze structurele achterstand heeft geleid tot een vertekend beeld van de effectiviteit van de vaccins.

Rekenmodel

Geruststellende oversterfte-rapporten, zoals die van RIVM en UMC Utrecht, lijken daarmee gebaseerd op drijfzand: ze hebben namelijk het CIMS-vaccinatieregister als fundament. In Nederland houden de instituties vooralsnog vast aan hun eigen analyses en verklaringen.

Intussen groeit de internationale belangstelling voor het verschijnsel oversterfte, dat zich ook voordoet in andere landen met een hoge vaccinatiegraad. Verdere inzichten of herzieningen van standpunten zouden dan ook zowel uit binnen- als buitenland kunnen komen.

Intussen wordt in ons land de aanhoudende oversterfte stilletjes ‘genormaliseerd’ via het nieuwe rekenmodel van het RIVM. Daarin worden ook jaren met verhoogde sterfte opgenomen in de verwachtingen voor de toekomst.

De Tweede Kamer heeft hierover begin april een motie aangenomen: zij wil dat het RIVM dit rekenmodel kritisch gaat beoordelen. En dat inzichtelijk wordt hoe structurele oversterfte zichtbaar blijft in toekomstige modellen.

De regering heeft tot 1 september 2025 de tijd om te reageren op de motie. In afwachting daarvan schreven Steigstra en Theunissen een notitie met een alternatief rekenmodel, waarin de oversterfte zichtbaar blijft.

De notitie kreeg steun van voormalig interim-directeur van het CBS Jan van der Zanden, die vraagt om ‘herbezinning’ op de oversterfte. ‘Niet uit wantrouwen, maar uit verantwoordelijkheidsgevoel.’ Hij vindt dat we het ons niet kunnen veroorloven om structurele sterfte zomaar in modellen in te passen, zonder eerst grondig te begrijpen waar die vandaan komt. ●

Bronnen

  • DOI:10.13140/RG.2.2.17073.19044.
  • Virusvaria.nl/vanwaar-al-die-zomerdoden/.
  • Insightoutblog.substack.com/p/een-saga-van-ondoorzichtigheid-en.
  • Virusvaria.nl/wanneer-ben-je-gevaccineerd-volgens-cims/.
  • Steig.nl/wp-content/uploads/De%20noodzaak%20van%20een%20Normsterfte.pdf).

Long-covid of long-vax?

Terugblik op de pandemie

Oversterfte en vaccinaties

Wilt u dit artikel lezen?

Als abonnee kunt u dit artikel gratis lezen door in te loggen op uw account. Nog geen abonnee? Sluit nu een abonnement af.

Toine de Graaf

Over de auteur

Drs. Toine de Graaf is fulltime freelancejournalist, gespecialiseerd in gezondheidszorg, medische onderzwerpen en voeding. Hij schreef onder andere het boek ''De kracht van de alternatieven'' vanuit zijn interesse voor de alternatieve en complementaire geneeskunde. Je vindt dit boek in onze webshop.

Lees meer artikelen van Toine de Graaf