Vaak had ik het ’s nachts afwisselend te warm en te koud. Vast iets met hormonen: overgang, leeftijd (68), dat soort dingen. Maar was er iets aan te doen? Dat bleek zo te zijn, en het bevalt zo goed dat ik het niet voor mezelf wil houden.

Dat heeft alles te maken met hoe slaap wordt aangestuurd door hormonen en het autonome zenuwstelsel. ’s Avonds stijgt je melatonineproductie en daalt je lichaamstemperatuur, waarna het parasympathische deel van het autonome zenuwstelsel je in een stabiele slaap brengt.

Maar met het ouder worden wordt die aansturing minder trefzeker. In mijn geval is daardoor ook de marge waarbinnen mijn lichaam temperatuur als neutraal ervaart kleiner geworden. Kleine temperatuurschommelingen lokken dan een te sterke reactie uit: plotselinge vaatverwijding die als ‘te warm’ voelt, gevolgd door een even sterke tegenreactie die als ‘te koud’ voelt. Kortom, mijn systeem gaat pendelen.

Het was behoorlijk vervelend, want van slapen kwam niet veel meer terecht. Al zoekend naar iets dat zou helpen, kwam ik glycine tegen: een aminozuur dat een belangrijke bouwsteen is van collageen en ook kan bijdragen aan de lagere lichaamstemperatuur die nodig is voor een goede slaap. Maar hoe krijg je glycine in je systeem? Je kunt het rechtstreeks binnenkrijgen uit dierlijke huid en botten, alleen eet tegenwoordig bijna niemand daar nog zoveel van dat het in de dagelijkse behoefte voorziet.

Op zich is dat niet erg, want glycine is een zogenoemd niet-essentieel of semi-essentieel aminozuur. Dat betekent dat je lichaam het in principe ook zelf kan aanmaken uit serine, een voorloper van glycine die rijkelijk aanwezig is in plantaardige eiwitbronnen zoals peulvruchten en noten.

Minder gunstig is dat je lichaam daarvan maar enkele grammen per dag produceert, terwijl de totale behoefte mogelijk groter kan zijn, zeker met het ouder worden. Aanvullen dus. Maar moest ik als vegetariër dan toch maar botten en visvel gaan eten? Nee, niet nodig. Glycine kan eenvoudig (en goedkoop) in een fabriek worden geproduceerd via fermentatie of chemische synthese.

En ook fijn om te weten: glycine is altijd hetzelfde molecuul. Of je het nu zelf aanmaakt, uit voeding haalt of uit een potje, chemisch is het identiek. En, werkt het? Voor mij wel. Inmiddels staat er een pot glycinepoeder op de badkamer en neem ik al vier weken elke avond 3 gram (ruim een half Nederlands theelepeltje), opgelost in een beetje water. Sindsdien slaap ik weer goed, en dat zonder de nadelen van ‘gewone’ slaapmiddelen, want glycine maakt overdag niet slaperig en is niet verslavend.

Margriet Agricola

Meer informatie: sleepchangers.com/nl/blog/glycinevoor- slaap/ en www.tekstencultuur.nl