Voorwoord: Een natuurlijke sluipmoordenaar

De ‘natuurlijke’ zoetstof HFCS blijkt een metalen randje te hebben, en wel van kwik.

Ons hoofdartikel van deze maand doet een schokkende onthulling over glucose-fructosestroop op basis van maïsstroop, ook wel HFCS (High Fructose Corn Syrup) genoemd, een alomtegenwoordige zoetstof die wordt gebruikt in allerlei voedingsmiddelen van cola tot ‘gezonde’ tussendoortjes. Deze zoetstof blijkt kwik te bevatten dat onbedoeld tijdens het productieproces wordt toegevoegd.
Glucose-fructosestroop wordt zo veel gebruikt, en het spul is zo vervuild met kwik, dat de meeste mensen, zelfs wanneer ze zogeheten ‘natuurlijke’ voorbewerkte maaltijdonderdelen en tussendoortjes eten, gemiddeld zo’n 28,5 mcg kwik per dag binnen kunnen krijgen. De gemiddelde Amerikaan krijgt er jaarlijks maar liefst 19 kg van binnen.

Verder wijzen nieuwe onderzoeken erop dat het gebruik van glucose-fructosestroop een van de oorzaken is achter de toename van overgewicht in westerse landen zoals Amerika, Engeland en ook Nederland. (Zie ook het maartnummer van Medisch Dossier, jrg. 11, nr. 3.)

De maïsindustrie spreekt deze negatieve berichtgeving tegen, en dat is geen wonder wanneer we weten dat de maïsindustrie in de jaren zeventig min of meer van de ondergang werd gered doordat er een enzym werd ontdekt dat de glucose in maïssiroop kon omzetten in fructose. Hun argument is dat HFCS ‘natuurlijk’ is, omdat het afkomstig is van een geheel natuurlijke substantie zonder kunstmatige toevoegingen of ingrediënten. Dat doet de vraag rijzen wat we precies onder ‘natuurlijk’ verstaan.

Van de twee meest gebruikte soorten glucose-fructosestropen bestaat HFCS-55 voor 55 procent uit fructose en HFCS-42 voor 42 procent. Het overige deel van deze zoetstoffen bestaat grotendeels uit glucose plus 6 procent sacchariden met lange molecuulketens. De productie van HFCS is een veelomvattend proces. Als eerste stap wordt er maïszetmeel uit de maïs gehaald.

Als tweede stap wordt dit zetmeel behandeld met het enzym alfa-amylase, een natuurlijk enzym dat ook in menselijk speeksel en alvleekskliersappen zit. In dit geval wordt het echter geproduceerd met behulp van bacteriën. De polysacchariden die ontstaan door de chemische interactie tussen maïszetmeel en dit enzym, worden behandeld met weer een ander enzym genaamd glucomylase.

Dit enzym wordt gewonnen met behulp van een proces waarbij schimmelsvan de Aspergillus-familie gebruikt worden. Bij de derde stap in het productieproces wordt de substantie langs een derde enzym geleid, genaamd glucose isomerase. Dit volledig synthetische enzyms is verantwoordelijk voor het grootste deel van de bewerking: omzetting van een deel van de maïsglucose in fructose, zodat de resulterende HFCS voor 42 procent uit fructose bestaat, voor 6 procent uit andere sacchariden en voor 52 procent uit glucose.

Om HFCS-55 te verkrijgen wordt HFCS-42 onderworpen aan vloeibare chromatografie, waarmee de fructose wordt gescheiden van de rest en een vloeistof ontstaat die voor 90 procent uit fructose bestaat. Vervolgens worden HFCS-42 en HFCS-90 gemengd en het resultaat is HFCS-55, dat zoeter is en dat voor de meeste frisdranken als zoetstof wordt gebruikt.

Van de frisdranken die in Amerika worden gemaakt, bevat zo’n  90 procent HFCS-55. Op een aantal productieplaatsen ( alle Engelse en een derde van de Amerikaanse) houdt het productieproces in dat dit ‘geheel natuurlijke’ product wordt blootgesteld aan nantronloog ( natriumhydroxide). Bij dat proces is kwik vereist.

Deze alom geprezen ‘natuurlijke’ substantue wordt dus geproduceerd door een drievoudigfe omzetting met enzymen, waarvan één enzym volstrekt kunstmatig is. Verder wordt de substantie tijdens het productieproces op sommige locaties blootgesteld aan een flinke hoeveelheid kwik. Dat kwik ‘verdwijnt’ vervolgens.

Dit gehele proces van mengen, scheiden en bewerken kan de reden zijn waarom steeds meer deskundigen vermoeden dat deze zoetstof wellicht de massale toename van overgewicht veroorzaaakt. Het lichaam herkent de zoetstof gewoon niet, net zomin als andere voedingsmiddelen die op enigerlei grove wijze worden gemanipuleerd, of weet helemaal niet wat ermee te doen.

Lynne McTaggart

Wilt u dit artikel lezen?

Als abonnee kunt u dit artikel gratis lezen door in te loggen op uw account. Nog geen abonnee? Sluit nu een abonnement af.

Andere artikelen van Medisch Dossier

Eten als medicijn

Kruiden en voedingsstoffen

Recepten voor een gezond hart

Voeding en supplementen: speciaal voor kinderen

Alles over ayurveda; met een korreltje Himalayazout

Spierherstel het hele bewegen telt

Bij botbreuken ligt de focus vaak op herstel van het gewricht, zonder aandacht voor spierkrachtverlies. Maar als je noodgedwongen niet kunt bewegen, neemt de spiermassa razendsnel af. Gevolg: onnodig lang revalideren. Daar weet fervent hardloper Heidy van Beurden...

Vroeg kinderlijk trauma

Jaarlijks zijn 118.000 kinderen tot 18 jaar slachtoffer van vroegkinderlijk trauma. Het werkelijke aantal ligt veel en veel hoger. Veel gevallen blijven ongezien, onopgemerkt en onbehandeld. Met alle negatieve effecten van dien. Vooral trauma dat in de eerste zeven...

Uitgelezen: De helende kracht van de adem

Mijn boek De helende kracht van de adem biedt een grote verscheidenheid aan eenvoudige, directe en diepgaande oefeningen met de adem (Sanskriet: prana, Tibetaans: lung). Deze oefeningen kunnen het welzijn van lichaam, energie en geest op verschillende niveaus...

Medisch Dossier avatar

Over de auteur

Lees meer artikelen van Medisch Dossier