Toen ik wat onderzoek deed voor deze editie, ontdekte ik dat er meer dan veertig gezegden bestaan over de neus. ‘Met je neus in de boter vallen’ of ‘iemand bij de neus nemen’ zijn bekend. Maar wat denk je van ‘een wilde haar in de neus hebben’? Of ‘allemans neus is geen kapstok’? Blijkbaar is er ook rondom de neus nog veel te ontdekken.

De neus heeft als functie om lucht tot ons te nemen en weer los te laten; te ademen. Anders dan onze mond, filtert en verwarmt onze neus de lucht voordat deze doorstroomt naar onze longen. Ook is de neus ons reukzintuig: we nemen de geuren die ons omringen tot ons en analyseren deze.

Door aan ons eten te ruiken, kunnen we besluiten of we het tot ons willen nemen. Zo blijkt ook de neus (net als alle organen waar we tot nu toe naar gekeken hebben) in directe uitwisseling met onze buitenwereld te staan. We laten er het leven, onze realiteit, mee binnen. Zonder adem is er geen leven mogelijk. De neus is daarmee enorm essentieel.

Soms worden we verkouden. Ons lichaam was dan niet in staat om ziekteverwekkers voldoende af te weren. Onze neus raakt vol en het lukt dan even niet om adem en het leven volledig tot ons te nemen. Een verkoudheid vraagt ons het wat rustiger aan doen, ons terug te trekken en met aandacht naar binnen te keren.

Soms doen onze bijholtes mee. Deze zijn dan gevuld, ontstoken en pijnlijk. Er is letterlijk weinig ruimte en lucht, we zitten ‘te vol’. Het enige dat we kunnen doen, is daaraan toe geven en pas op de plaats maken.

Goed voor onze neus zorgen betekent dat we onszelf voldoende ruimte en rust geven. En dat we af en toe ‘een frisse neus’ halen. Dat moet in dit winterseizoen wel lukken.

Ons lichaam

Alles wat we ervaren in ons leven wordt mogelijk gemaakt door ons wonderlijke en soms mysterieuze lichaam. Het kan ons precies vertellen wat we nodig hebben, waar we geraakt worden en wat de juiste richting is. Lukt het om te luisteren? In deze serie verkennen we steeds een ander deel van het lijf.