04-08-2008

Als de dokter het niet meer weet

Mijn zus wordt al meer dan vijf jaar door het ziekenhuis behandeld voor borstkanker. Vorig jaar echter heb ik een arts van onze huisartspraktijk laten langskomen omdat ze zich bij het wakker worden niet goed voelde (hoewel ze in de loop van de dag wat opknapte). Er kwam een arts langs, die zei dat hij een specialist van het ziekenhuis zou laten bellen. Vervolgens kwam er een ‘consulterend geneesheer’ van het ziekenhuis die mijn zus, na een babbeltje met haar, Cipramil (citalopram hydrobromide) voorschreef. Dat is een sterk antidepressivum.
Mijn zus nam de pillen en kreeg hallucinaties. Ze raakte ervan overtuigd dat er een man was die een gedeelte van onze tuin probeerde in te pikken. Toen heb ik de inname van pillen gestaakt en zowel de geneesheer als onze dokter geschreven wat voor effect ze hadden. De geneesheer gaf geen antwoord, maar liet een mannelijke verpleegkundige bellen die bij ons langs wilde komen. Dat heb ik geweigerd. Onze huisarts negeerde mijn brief. Niet bepaald zorgzaam of professioneel dus. Toen ik nader onderzoek deed, zag ik al gauw dat ik een goede beslissing had genomen. Toen ik de bijsluiter las, zag ik pas dat je van dit middel kon gaan hallucineren. Overige belangrijke bijwerkingen waren zelfmoordgedachten, hypomanie en toevallen. Vaak voorkomende reacties waren wazig zien, duizeligheid, slaapproblemen, misselijkheid, verminderde eetlust en trillen. Voor bijwerkingen ben ik nooit gewaarschuwd.
Zorgwekkender nog was dat ik las dat je Cipramil nooit moest nemen in combinatie met een scala aan andere middelen, of zelfs met grapefruitsap of vrij verkrijgbare middelen zoals sint-janskruid of pijnstillers. Of mijn zus een of meer van die middelen gebruikte, is haar nooit gevraagd.
Hoe vaak krijgen mensen niet zomaar een sterk middel voorgeschreven zonder dat er eerst naar hun eetgewoonten en overige medicatie wordt gekeken? Onze ervaring is dat dit kennelijk normaal is. Bovendien lezen blijkbaar al te veel dokters niet eens de bijsluiters bij de medicijnen die ze zelf voorschrijven.
– MT, Crawley (Verenigd Koninkrijk)
 

Wilt u dit artikel lezen?

Als abonnee kunt u dit artikel gratis lezen door in te loggen op uw account. Nog geen abonnee? Sluit nu een abonnement af.

Andere archief artikelen

Uitgelezen; Wie ben ik als niemand kijkt

Liesbeth Woertman onderzoekt in dit boek het leven van vrouwen in vooral de derde levensfase (na de pensionering) en de laatste vierde levensfase (vanaf ongeveer 75 jaar). Wat betekent het voor hen om een ouder lichaam te hebben in een tijd van geseksualiseerde,...

Basisrecept voor elke dag

Heb jij dat ook aan het begin van een nieuw jaar? Ik sta altijd een beetje te trappelen van ongeduld. Wat zal het nieuwe jaar aan bijzondere ontmoetingen en ontwikkelingen met zich meebrengen? Voor wat voor uitdagingen komen we te staan? Hoe zullen de seizoenen...

Innerlijke reis; ik blijf me verwonderen

Een tante gaf Kor Koetje een boek uit de boedel van een boer, en dat bracht hem in zijn tienerjaren op het pad van de natuurgeneeskunde. Het was Homeopathie in de praktijk van dr. J. Voorhoeve uit de jaren 20 van de vorige eeuw. Koetjes’ schoonzus was zijn eerste...

Boezemfibrileren vaak niet opgemerkt

Atriumfibrilleren, of boezemfibrilleren, is een veelvoorkomende volksziekte bij mensen op hogere leeftijd. Het wordt niet altijd opgemerkt door de arts of de patiënt. Boezemfibrilleren is goed behandelbaar, maar onbeschermd is er een sterk verhoogde kans op...