Waarom een psychische ziekte niet psychisch is

De Amerikaanse psychiater Pam Shervanick legt uit dat we de oplossing voor psychische ziekten moeten zoeken bij andere orgaanstelsels

Ik ben psychiater, dus ik word geacht medicijnen voor te schrijven om allerlei ‘psychische’ kwalen te behandelen, van depressie en angst tot bipolaire stoornis, ADHD en wat al niet. Maar ik heb al die aandoeningen jarenlang bestudeerd, en een conclusie getrokken die maar weinig mensen met me zullen delen: psychische ziekten bestaan niet.

Als je een psychisch probleem nauwkeurig wilt lokaliseren, moet je verder kijken dan iemands hoofd – veel verder – en op zoek gaan naar de bron. Bepaalde elementen komen zowel bij lichamelijke als bij psychische problemen vaak voor: ontsteking, onevenwichtige voeding of een voedingsmiddelentekort, gifstoffen in de omgeving, een verstoorde communicatie tussen de cellen en een leefstijl die de gezondheid ondermijnt. De westerse geneeskunde houdt ervan om gezondheid in hokjes op te delen en maakt een onderscheid tussen lichaam en geest. Maar uiteindelijk is alles onderdeel van hetzelfde, allesomvattende systeem.

Als ergens een probleem ontstaat, volgt er altijd een domino-effect in ons lichaam. Zo kunnen bijvoorbeeld ernstige angst, prikkelbaarheid en andere symptomen van psychische aandoeningen het gevolg zijn van een probleem bij de vorming van hemoglobine. Als we niet inzien dat de mens één holistisch bouwwerk is, wordt het lastig om de oorzaak van een ziekte te achterhalen.

Als er moleculen in de bloedbaan terechtkomen die ons lichaam niet als ‘eigen’ herkent maar als vreemd beschouwt, dan valt ons immuunsysteem die stof aan. En zo begint een reeks reacties die bij het afweerproces horen. Als die moleculen door de bloed-hersenbarrière kunnen (een selectief filter dat de hersenen beschermt tegen bepaalde stoffen in de bloedbaan), dan ontstaan er ook ontstekingen in de hersenen.1 ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.