Alzheimer: keer het tij

De pogingen van de reguliere geneeskunde om de alzheimerepidemie een halt toe te roepen, zijn tot op heden jammerlijk mislukt. Maar een vooraanstaand hersenonderzoeker slaagt erin om met een alternatieve aanpak hoop te brengen waar geen hoop voor was.

Elke dag, kort nadat hij ‘s morgens koffie heeft gedronken en de krant heeft doorgenomen, gaat de 83-jarige Peter Wilson op weg naar een verpleeghuis in het Canadese Calgary om zijn vrouw Jean te bezoeken. Het personeel ziet hem graag komen; hij neemt vaak donuts mee en zorgt altijd voor een vrolijke noot.
Maar hij kan geen gesprek met Jean voeren. Soms lacht ze naar Peter en zegt gedag, maar dan verdwijnt ze naar een verre plek waar niemand haar kan bereiken. Lezen doet ze niet meer en zelfs een tv-show is voor haar al veel te ingewikkeld. Peter gaat vaak in een lekkere stoel zitten om een spionageroman te lezen.
‘Je hoeft niet te schreeuwen,’ zegt hij tegen een verpleegkundige die tegen Jean toetert dat ze moet gaan zitten. ‘Ze hoort je wel. Ze begrijpt alleen niet wat je zegt.’ Jean is vriendelijk en werkt goed mee vergeleken met veel alzheimerpatiënten op haar afdeling, die geregeld uitvallen doordat ze verward of bang zijn. De verpleging zet een koptelefoon op Jeans hoofd zodat ze naar klassieke muziek kan luisteren. Ze lacht en zwaait als een dirigent met haar handen door de lucht, en wég is ze weer. ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.