Het creëren van een blauwe zone

Op het gebied van gezondheid kunnen we veel leren van blauwe zone-gemeenschappen.

Ik had het genoegen om de Belgische antropoloog Michel Poulain te ontmoeten op Guernsey, een van de Kanaaleilanden voor de kust van Noord-Frankrijk. Poulain, die zijn carrière begon als astrofysicus, en later demograaf (onderzoeker van bevolkingsregisters) werd, gaf er een lezing over zijn baanbrekend onderzoek dat hij samen met Dan Buettner, onderzoeker van National Geographic en bestsellerauteur, uitvoerde. Gedurende de laatste decennia, hebben zij vijf gemeenschappen ontdekt over de hele wereld waar mensen buitengewoon lang leven en tegelijkertijd gezond en gelukkig zijn. Poulain en Buettner noemen deze gemeenschappen ‘blauwe zones’, waarbij de naam verwijst naar de kleur van de markeerpen die Poulain toevallig gebruikte om honderdjarigen in de eerste blauwe zone in de jaren ’90 in Sardinië te lokaliseren.

Toen ik hem ontmoette was Poulain nog steeds bezig met het verzamelen van de gegevens uit het bevolkingsregister van Guernsey. Zijn voorlopige bevindingen, op basis van de gegevens die hij tot dan toe had verwerkt, wezen erop dat het onwaarschijnlijk was dat Guernsey erin zou slagen om een blauwe zone te worden – in ieder geval niet op dit moment. Maar het eiland zou zich op termijn kunnen aansluiten bij de vijf bestaande blauwe zones in Sardinië, Okinawa, Ikaria (Griekenland), Nicoya (Costa Rica) en de Zevende Dag Adventistengemeenschap van Loma Linda in Californië. Deze missie kan gerealiseerd worden door de hechte 63.000 man sterke bevolking van Guernsey en door de nationaal onderschreven wens om deze status te bereiken na de lancering eerder dit jaar van het idealistische project Journey to 100, dat Poulain als eerste op het eiland introduceerde. ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.