Oogcontact met autistisch kind

Het is niet waar dat autistische kinderen geen oogcontact kunnen maken; dat kunnen ze wel. Alleen zien ze er het belang niet van in, zo blijkt uit een nieuwe studie.
Ze begrijpen niet welke rol oogcontact speelt in de communicatie, daarom gebruiken ze het vaak niet.
Wetenschappers weten al langer dat minder oogcontact maken een kenmerk van autisme is, maar ze begrepen nooit helemaal waarom dat zo is. Sommigen speculeerden dat oogcontact voor een autistisch kind stressvol en negatief is, maar nieuw onderzoek wijst uit dat het komt doordat het kind simpelweg de sociale signalen van oogcontact niet oppikt.
Onderzoekers van de Amerikaanse Emory Universiteit voerden een test uit bij 86 peuters van twee jaar oud, onder wie 26 peuters met autisme. Ze volgden hun oogbewegingen en ontdekten dat autistische kinderen wel oogcontact kunnen maken, maar ze begrijpen de sociale betekenis ervan niet, dus voelen ze de noodzaak ertoe niet.
Als ze direct geïnstrueerd werden naar iemands ogen te kijken, wendden ze hun blik niet af.
‘Deze resultaten werpen een ander licht op het idee dat jonge kinderen met autisme minder naar de ogen van anderen kijken dan hun leeftijdsgenoten zonder autisme,’ zegt hoofdonderzoeker Warren Jones.
‘Voor kinderen met autisme kunnen sociale signalen verwarrend zijn. En als kinderen opgroeien kan het voor hen als volwassenen nog lastiger worden om die signalen te begrijpen.’
Er zijn ongeveer 190.000 Nederlanders met een vorm van autisme. Dat is meer dan 1 op de 100.

Am J Psychiatry, 2017; 174: 26-35