Was de theorie van Darwin wel het hele verhaal?

De ‘zelfzuchtige’ genen blijken meer dimensies te hebben dan werd aangenomen.

In zijn boek The Selfish Gene (Onze zelfzuchtige genen,. uitgeverij Contact, Amsterdam 1976) stelt Richard Dawkins dat onze genen zelfgeleide projectielen zijn met maar één doel voor ogen: de eeuwigheid. Daarbij gebruiken ze ons alleen maar als vervoermiddel, dat weer weggegooid wordt zodra ze zich genoeg vermenigvuldigd hebben. Dit idee, een uitwerking van de theorie van Darwin, wordt tegenwoordig krachtig weersproken.

De Franse plant- en dierkundige en biologisch filosoof Jean-Baptiste Lamarck (1744-1829) stelde dat de evolutie zich voltrekt doordat de gewoonten, neigingen en milieu-invloeden van iemands voorouders tot nieuw verworven eigenschappen leiden die geërfd worden door zijn afstammelingen. Dit werd ten stelligste ontkend door aanhangers van de mechanistische erfelijkheidswetten van Mendel. Deze beschouwen de mens als een machine, samengesteld uit afzonderlijke delen met hun eigen eigenschappen.
Charles Darwin zelf onderschreef de theorie van Lamarck, maar de jongste lichting Darwinisten van de 20ste eeuw zag er niets in. In 1809 publiceerde Lamarck het tweedelige La Philosophie Zoologique (‘de filosofie van het dierenrijk’), waarin hij beschreef hoe volgens hem de evolutie op aarde plaatsvindt. Samuel Hahnemann, die zes jaar na de dood van Lamarck in Parijs aankwam, verwerkte zijn denkbeelden grotendeels in de theorie van overerfde ziekteverwekkers in de homeopathie.
  ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.

Trefwoorden
Darwin, zelfzuchtige genen epigenetische aanpassing