Ik denk, dus ik besta?

Het lijkt alsof we in het leven beslissingen nemen op grond van rationele gedachten. Maar ook ons gevoel blijkt een belangrijke rol te spelen, zo bracht nieuw onderzoek aan het licht.

Hoe nemen wij onze beslissingen? We denken meestal dat dit een analytisch proces is waarbij we zorgvuldig – en soms heel snel – de voors en tegens tegen elkaar afwegen. Uit nieuw onderzoek blijkt echter dat een besluit een ingewikkeld mengsel is, dat dikwijls meer te maken heeft met gevoelens dan met verstandelijk oordeel.

Een overtuigd aanhanger van deze theorie is de neuroloog Antonio Damasio. Hij kwam tot dit inzicht nadat hij over mensen las die door hersenletsel na een ongeluk of een operatie, het gevoelscentrum in het brein niet meer konden gebruiken wanneer ze beslissingen namen.
Een voorbeeld hiervan was de spoorwegwerker Phineas P. Gage. Toen er in 1848 door een explosie een ijzeren staaf door zijn hoofd was geschoten, kon hij de frontale kwab van zijn hersenen niet meer gebruiken. Hoewel Gage hierna normaal bleef functioneren, bemerkte zijn arts dat hij buitengewoon lichtzinnig en sociaal onaangepast gedrag ging vertonen en niet meer in staat was plannen te maken voor de langere termijn.
Damasio was gefascineerd door dit geval. Gages verstandelijke vaardigheden op het gebied van taal, geheugen en waarneming waren volkomen intact, maar zijn beoordelingsvermogen was door het ongeluk vernietigd. Hij reconstrueerde het ongeluk met behulp van een model van de hersenen en constateerde toen dat de ijzeren staaf het ventromediale gebied van de frontale kwab had doorsneden. Hieruit leidde Damasio af dat redenering en emotie plaatsvinden in verschillende delen van de hersenen, maar dat die allebei noodzakelijk zijn om tot een juiste beslissing te komen.
  ...

Lees het hele artikel:

Bestel dit nummer of    log in als u abonnnee bent.

Trefwoorden
afweging dopamine